In een paardencoaching-sessie wordt niet op het paard gereden. De deelnemer wordt gevraagd om contact te maken met het paard eventueel gekoppeld aan een aktiviteit. Het paard – altijd onbevooroordeeld en bereid om met de ander een mini-kudde te vormen – zal instinctief reageren op het gedrag en de mentale en emotionele toestand van de deelnemer en zich al dan niet met hem of haar verbinden of aansluiten.

Vragen die aan de orde komen zijn bijvoorbeeld:

  • Hoe zorg ik ervoor dat mensen (mijn medewerkers, leerlingen, etc.) gemotiveerd raken en in beweging komen?
  • Hoe kan ik leren om mijn grenzen aan te geven en nee te zeggen als ik iets niet wil?
  • Ik ben vaak onzeker als ik aan iets begin, hoe kan ik leren vertrouwen op mijn eigen kwaliteiten?

De coach fungeert in dit proces als observator en ‘vertaler’. Ik leg waar nodig de link tussen wat er in `t weiland gebeurt en waar dit herkend wordt als zaken die ook in het dagelijks leven spelen. Daarbij houd ik de regels van ethiek en integriteit in acht: ik oordeel niet en behandel alles wat er in `t weiland en daarbuiten aan de orde komt als vertrouwelijk.